જે આપે છે તે જ પામે છે…….

               આજે કારતક વદ ત્રીજ , સંકષ્ટી ચોથ

     આજ્નો સુવિચાર:- પ્રાર્થના એટલે પરમાત્મા સાથે ગોઠડી, પરમાત્માનું ચિંતન અને અનુભવ.
                                                                                               – સ્વામી રામતીર્થ

ભિખારીએ સોનાના રથમાં બેસી કોઈ મહારાજને આવતાં જોઈ મહારાજને પોતાની તરફ આવતાં જોયાં

ભિખારીને થયું કે બસ આજે તો મારું ભાગ્ય ખૂલશે, મહારાજાધિરાજ આવે છે.

રથ તેની પાસે આવીને ઊભો રહ્યો. ભિખારીના આશ્ચર્ય વચ્ચે રાજાએ પોતે જ રથમાં ઊતરીને ભિખારી સામે યાચક બનીને હાથ લાંબો કર્યો..

પેલો ભિખારી તો વિચારમાં પડી ગયોઃ શું આપુ ? બોલ લલચાવે છે, આપવાનું મન થતું નથી.

પણ રાજા હાથ પાછો ખેંચતો જ નથી. આખા રાજ્યના સુખનો સવાલ છે. કાંઈક આપવું જ પડશે.

ભિખારી છેવટે પોતાની ઝોળીમાંથી એક દાણો કાઢીને રાજાનાં હાથમાં મૂકે છે.

રાજા તે દાણો લઈને ચાલ્યો જાય છે.

ભિખારી વિચારવા લાગ્યો કે વાહ, રાજા વાહ, મારી ખીચડીમાંથી તેં દાણો ઓછો કર્યો.

દુઃખ સાથે તે ઘરે ગયો અને ઝોળી ખાલી કરી. તેમાં એક સોનાનો દાણો દેખાયો !

તેની આંખમાં આંસુ ભરાઈ આવ્યાં.

અરે……..રે……..! મેં મારી આ ખી ઝોળી શા માટે ઠાલવી ના દીધી ??????

                                                                 – રવીન્દ્રનાથ ઠાકુર

                                                 ૐ નમઃ શિવાય