બોધ કથા

                        આજે ભાદરવા વદ છઠ્ઠ [પાંચમનો ક્ષય, છઠ્ઠનું શ્રાદ્ધ]


આજનો સુવિચાર
:- નિરુપયોગી ન થવાનો નિશ્ચય એ જાતને સુધારવાનો ઝડપી અને નાજુક ઉપાય છે.
હેલ્થ ટીપ:- બળેલા શરીરને ઝડપી રૂઝવવા એલોવીરા અને હળદરના મિશ્રણમાં કોપરેલ નાખવું. 

                                                શેતૂરનું ઝાડ

         કાશ્મીરમાં વાસુદેવ નામના એક મહાપંડિત થઈ ગયા. તેઓ હંમેશા પોતાના જ્ઞાનની બડાઈ હાંકે રાખતા. તેમના વિરોધીઓ ડરતા, પણ એકવાર વિરોધીઓ પંડિતને ખંડિત કરી નાખવાનો નિર્ણય કર્યો. વાસુદેવ પંડિતની વાડીમાં એક શેતૂરનું ઝાડ હતું. તેમણે વિદ્વાનીઓને ચર્ચા માટે બોલાવ્યા ત્યારે વિદ્વાનીઓએ તેમની કોઈ વાત સાંભળી નહીં. તેઓ બોલી ઊઠ્યા, બધુ તૂત છે, એટલું જ નહીં, તેઓ વાસુદેવને ‘તૂતપંડિત’ કહેવા લાગ્યા. આથી વાસુદેવ એટલા ચિડાયા કે એમણે શેતૂરનું ઝાડ ઉપરથી કાપી નાખ્યું.

      માથું કપાયેલા ઝાડને ઉદેશીને વિદ્વાનો વાસુદેવને હવે ‘મૂડ પંડિત’ કહેવા લાગ્યા. વાસુદેવ પાસે ગુસ્સે થવા માટે એક ઝાડ હતું. તેમણે બધો ગુસ્સો શેતૂર ઉતાર્યો. શેતૂરને અડધેથી કાપી નાખ્યું. માત્ર ઠૂઠું રહી ગયું. વિદ્વાનો વાસુદેવને ઠૂંઠ પંડિત કહેવા લાગ્યા. ગુસ્સે થયેલા વાસુદેવે ઠૂઠું પણ ઉખાડીને ફેંકી દીધું. એટલે ત્યાં મોટો ખાડો થઈ ગયો. પછે પોતાના ગુરૂ પાસે ગયા અને બધી વાત કહી.

      ગુરૂજીએ હસીને કહ્યું,’તેં તારી મોટાઈ લલકારી એટલે વિદ્વાનો વિરોધી બન્યા. તને ચિડાવવા માંડ્યા. તું ચિડાઈને શેતૂર કાપતો રહ્યો, પણ વાસુ! તુ તારી બડાઈ ગાશે નહી, લોકચર્ચાને ધ્યાનથી અવલોકશે, હાથ કે હથિયાર ઉગામતા પહેલાં વિચાર કરશે તો તું જરૂર ઉત્તુંગ પંડિત બનીશ.’ વાસુદેવે ગુરુની આજ્ઞા માની. વર્ષો પછી સાચે જ તેઓ મહાપંડિત ઉત્તુંગ પંડિત બન્યા. તેમના વાડામાં ફરીથી શેતૂરનું ઝાડ ઉગાદ્યું હતું. એ ઝાદને જોઈ તેમને હંમેશા પ્રેરણા મળતી.
બોધ:- જ્ઞાનની બડાઈ હાંકવાથી હંમેશા નુકશાન થાય છે.

                                  ૐ નમઃ શિવાય

જિંદગી

                              આજે ભાદરવા વદ ચોથ [પાંચમનું શ્રાદ્ધ]

આજનો સુવિચાર:- બહારની ગરમી ઓછી કરવા ઍરકંડિશંડ છે, પણની અંદરની બળતરાનું શું? ભગવાનના નામ સાથે નાતો બાંધી લો – બળતરાજતી રહેશે.                                -શ્રી શરદભાઈ વ્યાસ

હેલ્થ ટીપ:- સારા. પાકા જાંબુને સૂકવી બારીક ખાંડી ચૂર્ણ બનાવી પાણી સાથે દિવસમાં બે વાર લેવાથી ડાયાબિટીસમાં રાહત રહેશે.

ગુલાબ

ગુલાબ

                              જિંદગી

જિંદગી, તારા ચહેરાનાગુલાબની પાંદડીઓને જરાક ઊંચી કરું છું
તો નીચે શ્વેત-ગુલાબી પ્રકાશની ઝાંય સેલારા મારે છે!
ને સ્પર્શ કરું છું ત્યારે સુગંધ ફેલાઈ ઊઠે છે સ્વર્ગની બારીઓ સુધી..!

તારા કયા ઉપવનના કયા વૃક્ષની કઈ ડાળ ઉપર ક્યું પુષ્પ ખીલશે…
ક્યા પુષ્પમાંથી ફૂલનો આકાર ધારણ કરશે આ નિયતિ?
ક્યું સમયપંખી ઊડતું ઊડતું આવીને ટોચશે આ મિષ્ટ ફૂલને….

કઈ રીતે પરિપક્વ થાય છે આ પર્ણો અને આ ફૂલો?
કઈ રીતે પરિપૂર્ણ થાય છે આ ઋતુઓ અને પંખીવર્ષો?
એટલે તો હું તને સમુદ્રો અને શાશ્વતી વિષે પ્રશ્નો પૂછતો નથી…
એટલે હું તારી વિસ્મૃતિઓને જખ્મી થવા દેતો નથી
એટલે તો હું તને વિલાપ અને મૃત્યુની સુંદર ખીણો વિષે પૂછતો નથી…!

તું ફરીથી નવા કન્યકત્વને ધારણ કરે, ફરીથી બીડાઈ જાય ગુલાબની જેમ
ફરીથી તું નવી વર્ષાધારે વરસતી રહે, ફરીથી વહેતી રહે નવાં તૃણોની જેમ ઘાસના મેદાનો વચ્ચેથી,
બસ, તું એક નવી કેડીની જેમ દોડતી આવતી હો
અને હું તને જોતો હૌં સુંદર ટમટમતા તારાઓના દક્ષિણ ઢોળાવ તરફ….

[આ જીવન મને કેવું લાગ્યં? પુસ્તક આધારિત]

 

                                                   ૐ નમઃ શિવાય