वन्दे मातरम्

                                     આજે મહા સુદ એકાદશી

 

वन्दे मातरम्

ગાયિકાઃ- લતા મંગેશકર

सुजलां सुफलां मलयजशीतलाम्
सस्य श्यामलां मातरंम् .
शुभ्र ज्योत्सनाम् पुलकित यामिनीम्
फुल्ल कुसुमित द्रुमदलशोभिनीम्,
सुहासिनीं सुमधुर भाषिणीम् .
सुखदां वरदां मातरम् ॥

सप्त कोटि कण्ठ कलकल निनाद कराले
द्विसप्त कोटि भुजैर्ध्रत खरकरवाले
के बोले मा तुमी अबले
बहुबल धारिणीम् नमामि तारिणीम्
रिपुदलवारिणीम् मातरम् ॥

तुमि विद्या तुमि धर्म, तुमि ह्रदि तुमि मर्म
त्वं हि प्राणाः शरीरे
बाहुते तुमि मा शक्ति,
हृदये तुमि मा भक्ति,
तोमारै प्रतिमा गडि मन्दिरे-मन्दिरे ॥

त्वं हि दुर्गा दशप्रहरणधारिणी
कमला कमलदल विहारिणी
वाणी विद्यादायिनी, नमामि त्वाम्
नमामि कमलां अमलां अतुलाम्
सुजलां सुफलां मातरम् ॥

श्यामलां सरलां सुस्मितां भूषिताम्
धरणीं भरणीं मातरम् ॥

                                                                         ॐ नमः शिवाय

Advertisements

હમણાં એ આવશે

                                  આજે મહાસુદ સાતમ [રથસપ્તમી]

આજનો સુવિચારઃ– તમારાં સંતાનોને એક જ ભેટ આપવી હોય તો તે ઉત્સાહની આપજો.–બ્રુસ બાસ્ટન

[ન્યુઝીલેન્ડના ઑકલેન્ડ સ્થિત શ્રી રુપેશભાઈ પરીખે તેમની આ રચના આપવા બદલ મેઘધનુષ ખુબ આભારી છે.]
૧૯૮૮માં લખાયેલ આ રચના છે.

હમણાં એ આવશે

1]

હમણાં એ આવશે ને મુજને જકડી લેશે
સ્નેહની બેડીથી બાંધી દેશે
પાસ બેસી હેતથી નવડાવશે
ને પ્યારનાં સાગરમાં ફંગોળી દેશે

સોળ શૃંગાર સજી ઊભી હું રવેશમાં
હૈયું હાથ ન રહ્યું આજે આવેશમાં
કિંતુ
એ ન આવ્યો, મુજ ઘેલીને
પ્રેમ રસ ના પાયો
અંતે
દિ’ આથમ્યો કાળી ચાદર ઓઢી
અને આવ્યો એ સફેદ ચાદર ઓઢી

2]

દર્પણ

દર્પણમાં પ્રતિબિંબ જોઈ ડઘાઈ ગયો
સફેદ કેશ ને કરચલી જોઈ ગભરાઈ ગયો
બોખા મોંઢે ને કાંપતા અવાજે પ્રશ્નાર્થ કર્યો

કોણ છે તું?

દર્પણે જવાબ વાળ્યોઃ મૂરખ આને ન ઓળખ્યો?
આતો તારો મ્હાયલો છે…………..

                                                                        ૐ નમઃ શિવાય

કુંવરબાઇનું મામેરું – 2009

                                    આજે મહા સુદ છઠ્ઠ
આજનો સુવિચારઃ– ધનનો અભાવ કરતાં પણ શક્તિના અભાવથી જ મોટેભાગે અસફળતા મળે છે. –ડેનિયલ વેલ્સ્ટર

કુંવરબાઇનું મામેરું  – 2009

દીકરી ના આવ્યા હોંશીલા તેડા..

યુ.એસ.જાવાના કંઇ કર્યા કોડ..
મનમાં ઉગી મીઠી એક મૂંઝવણ,
લઇ શું જાવું દીકરી માટે?
નથી ત્યાં ક્શી યે ખોટ. સાયબી છલકે દોમદોમ……

ત્યાં કુંવરબાઇ ના મામેરા સમ .
લિસ્ટ આવ્યું લાંબુલચક…..!!.

અહીં ઝળહળતા પ્રકાશ ના ધોધ માં,
આંખ્યુ જાય અંજાય..
માટી ના કોડિયા ની મીઠી રોશની લાવજો,
ને વળી તુલસીકયારાની મઘમઘતી મંજરી..

હ્લ્લો ને હાય માં અટવાતી રહી,
જ શ્રીકષ્ણ ના નાદ બે-ચાર લાવજો.

લાવજો છાબ ભરી કોયલના ટહુકા,
ને ઉષા ના પાલવમાંથી ઉગતા-
સૂરજ નો રાતોચોળ રંગ……..
ગોકુળ ની ગલીઓનો ગુલાલ અને,
‘રજ વનરાવનની લાવજો…

ખોવાઇ ગયેલ જાત ને જોઇ શકું,
આયનો એવો એક લાવજો..
 
ગુણાકાર-ભાગાકાર કરી કરી,
ગણિત થઇ ગયું હવે પાકું,
ડોલરિયા આ દેશમાં…
વહાલના સિક્કા બે-ચાર વીણી લાવજો.

‘કેમ છો બેટા’?કોઇ ન પૂછતું ભીના કંઠે,
આંસુ લૂછવાને ટીસ્યુ નહી,પાલવ તારો લાવજો.
 
સગવડિયા આ પ્રદેશ માં ..
લાવજો હાશકારી નવરાશ,
ને છાંટજૉ કુટુંબમેળા ના કંકુછાંટણા………..
 
મસમોટા આ મારા મકાન ને..
ઘર બનાવવાની રીતો જરુર લાવજો,

ઉપરથી તો છઇએ લીલાછમ્મ..
પણ મૂળિયાં તો એની માટી ને તરસે….
પરફયુમ –ડીઓ નહીં.
ભીની માટી ની ભીનાશ ભરી લાવજો

થોડું લખ્યું ,જાજું કરી વાંચજો,
વેલાવેલા આવી હેતના હલકારાઆલજો..

                                                                                    –નીલમબેન દોશી

                                                                      ૐ નમઃ શિવાય

પતંગ

                                                  આજે મહાસુદ બીજ

 

આજનો સુવિચારઃ– બુદ્ધિ ભગવાનનું આપેલું ઈનામ છે, બુદ્ધિથી સાધના મળતી નથી.   –શરણ

 

[અમેરિકા સ્થિત શ્રી રમેશભાઈ પટેલે [આકાશદીપ] પોતાની આ રચના મોકલાવ્યા બદલ મેઘધનુષ આભારી છે.]

ઉત્તરાયણ એ ગુજરાતની અને કાઈટ ફેસ્ટીવલની ધમાધમ,
સાબરમતી રિવર ફ્રન્ટની શોભા અને દેશ અને વિદેશી પતંગબાજોના આકાશી ખેલ..
તો આવો પતંગની મસ્તીથી ગીત ગાતા વ્યોમે વિહરીએ.

પતંગ

મસ્ત થઈ ઝૂમતી હું રે પતંગ

વહોને વાયરા ધીરે,મારે ઊડવું ગગન

મકર સંક્રાંતિનો પાવન છે પર્વ

પ્રકૃતિ પ્રેમ દોરે , મારે બાંધવું બંધન

હું ને પતંગ

પતંગ તને ઊડવું ગમે

ને મને ઊડાડવું ગમે

નખરાળો પવન તને સતાવે ભલે

મોજથી મનગમતા પેચ લપટાવીએ હવે

નીરખે ગોગલ્સમાં કોઈ તને

દૂરથી જુએ કોઈ છાનું મને

એક આંખવાળો પાવલો સતાવે ભલે

હાલને મજીયારો આનંદ લૂંટીએ જગે

ઓલો વિદેશી ઢાલ કેવો હંફાવી હસે

ને તારી જબરી શ્રીમતી લોટાવે મને

ખાઈ માલપૂડા ખખડાવ હવે થાળી ખાલી

લે હું પણ મારું અમદાવાદી ખેંચ છાનીછાની

દાદા દાદી જરા કાઢજો ને ગૂંચ

સૂરતી દોરીની મોટી છે લૂમ

લાગે ઉત્તરાયણ આજ વહાલી વહાલી

ઊંધીયા જલેબીથી ભરીએ મોટી થાળી

આકાશે ચગી અમારે દેવા સંદેશ

દાદા સૂરજ હાલ્યા મકરને દેશ

ઘરઘરનો દુલારો મારો ઉત્તરાયણ તહેવાર

રૂપલે મઢી પતંગથી છાયો કલશોર

રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

પતંગ પર્વ

પતંગ પર્વે મસ્ત ઉમંગે, હવામાં હરખના જંગ
પવન સપાટે આકાશે મલકે,ફુલ ગુલાબી રંગ

ચઢી છાપરે હિલોળા લેતું નગર દેતું સાદ
હાલ્યા પતંગ વાયરો વીંટી ઊંચે ઊંચે આભ

પતંગ બાજો પેચ લપટાવી ઝૂમે અંતરીયાળ
જઈ આકાશે હૈયું હરખે, જોઈ તોફાની ઢાલ

નયન નખરાળાં ગોગલ્સે ઝીલે છાનો છૂપો પ્પાર
ભૂલકાં મોટેરાં સાથે માણે ,લાખ લાખેણો લાડ

લઈ રંગીલી દોરી ફિરકી ગગન ગજાવે મોજ
હરખ પદૂડી પતંગડી , ખોજે પ્રતિદ્વંદીની ઝોલ

પતંગ રસીયા જોમે મચાવે સમરાંગણના શોર
કાપ્યો કપાયાના નાદોથી આજ ગગન ભાવ વિભોર

ઉત્તરાયણે સૌને વહાલી જલેબી ઊંધીયા ઉજાણી
સર્વધર્મનું સહિયારું પતગ પર્વ,લાગ્યું રે ગુજરાતી

રમેશ પટેલ ‘આકાશદીપ’

ૐ નમઃ શિવાય

INTERVIEW ON SPEAKBINDAS

                                      આજે પોષ વદ અમાસ

આજનો સુવિચારઃ– જે કોઈ વ્યક્તિ પોતાના ધનને જ્ઞાન મેળવવા ખર્ચતો હોય તો તેનાથી એ જ્ઞાન કોઈ છીનવી નહીં શકે. જ્ઞાન માટે કરાયેલા રોકાણમાં હંમેશા સારું ફળ મળે છે. – બેન્જામિન ફ્રેંકલિન

સ્પીકબિન્દાસ પર મારો ઈન્ટરવ્યુ વાંચો.

http://www.speakbindas.com/do-not-point-out-anybody%e2%80%99s-religious-feelings-neela-kakadia/

                                                                ૐ નમઃ શિવાય

આનંદી કાગડો

                          આજે પોષ વદ ચૌદસ [અમાવસ્યા]

                                        

                                                       આનંદી કાગડો

એક કાગડો હતો.તે એકવાર રાજાના વાંકમાં આવી ગયો એટલે રાજાએ તેના માણસોને કહ્યું,

‘જાઓ આ કાગડાને ગામના કૂવાને કાંઠે ગારો છે તેમાં નાખી ખૂંપાડીને મારી નાખો.’

કાગડાને રાજાજીના હુકમ પ્રમાણે ગારામાં નાખવામાં આવ્યો. કાગડાભાઈ તો ગારામાં ખૂંપતા ખૂંપતા આનંદથી બોલવા લાગ્યાઃ

‘ગારામાં લપસણું કરતાં શીખીએ છીએ, ભાઈ!
ગારામાં લપસણું કરતાં શીખીએ છીએ.’

રાજા અને તેના માણસો તો નવાઈ પામ્યાં કે આ કાગડો ખૂંપવાથી દુઃખી થવાને બદલે આનંદથી કેમ બોલે છે ?

રાજાને ક્રોધ ચડ્યો અને બીજો હુકમ કર્યોઃ ‘નાખો એને કૂવામાં, એટલે ડૂબીને મરી જાય.’
કાગડાને કૂવામાં નાખ્યો.

કાગડાભાઈ તો કૂવામાં પડ્યા બોલ્યાઃ

‘કૂવામાં તરતાં શીખીએ, ભાઈ
કૂવામાં તરતાં શીખીએ છીએ.’

રાજા કહેઃ ‘હવે તો કાગડાને આથી વધારે સખત શિક્ષા કરવી જોઈએ.’

પછી તો કાગડાને કાંટાના એક મોટા જાળામાં નખાવ્યો.

કાગડાભાઈ તો એના એ જ રહ્યા. વળી પાછા આનંદી સૂરે ગાતા ગાતા બોલ્યાઃ

‘કૂણા કાન વીંધાવીએ છીએ, ભાઈ
કૂણા કાન વીંધાવીએ છીએ.’

રાજા કહેઃ’કાગડો તો ભારે જબરો ! ગમે તે દુઃખમાં એને થતું જ નથી.ચાલો જોઈએ, હવે સુખ થાય એવે ઠ્કાણે નાખવાથી એને દુઃખ થાય છે?

પછી કાગડાભાઈને એક તેલની કોઢીમાં નાખ્યા.

કાગડાભાઈ તો એ પણ સવળું જ પડ્યુ. ખુશ થઈ એ બોલ્યાઃ

‘તેલ કાને મૂકીએ છીએ, ભાઈ !
તેલને કાને મૂકીએ છીએ.’

પછી તો રાજાએ કાગડાને ઘીના કુલડામાં નાખ્યો. એમાં પડ્યો પડ્યો પણ કાગડો તો બોલ્યોઃ

‘ઘીના લબકા ભરીએ છીએ, ભાઈ
ઘીના લબકા ભરીએ છીએ.

રાજા તો ખૂબ ખિજાયો કાગડાને ગોળની કોઠીમાં નખાવ્યો.

કાગડાભાઈ તો પાછા મજાથી બોલ્યાઃ

‘ગોળના દડબા ખાઈ છીએ, ભાઈ !
ગોળના દડબા ખાઈએ છીએ.’

પછી રાજાએ કાગડાને ખોરડાની ઉપર ફેંક્યો, પણ ત્યાં બેઠાં બેઠાં કાગડો કહેઃ

નળિયા ચાળતા શીખીએ છીએ, ભાઈ !
નળિયા ચાળતા શીખીએ છીએ.’

છેવટે થાકીને રાજા કહેઃ’આ કાગડાને આપણે શિક્ષા કરી શકશું નહિ એને મનથી દુઃખ લાગતું નથી માટે એને ઉડાડી મૂકો’

અને પછી કાગડાને ઉડાડી મૂક્યો.

લેખકઃ ગિજુભાઈ બાધેકા [મૂછાળી મા]

ૐ નમઃ શિવાય